Krótka odpowiedź: w przypadku wskaźnika najczęściej wykorzystywanego przez rynek do oceny „twardości” — stosunku podaży do przepływu (stock-to-flow) — Bitcoin w 2025 roku osiąga wynik około dwukrotnie wyższy od złota. Innymi słowy, wskaźnik ten odzwierciedla, jak wolno — lub szybko — powiększa się nowa podaż. Nie oznacza to jednak, że Bitcoin jest dwukrotnie bardziej wartościowy, dwukrotnie bezpieczniejszy ani że jego wartość z pewnością wzrośnie. Niniejsza notatka wyjaśnia dokładnie, co oznacza ten wskaźnik, dlaczego w 2024 roku Bitcoin wyprzedził złoto oraz w jakich przypadkach wskaźnik ten przestaje być przydatny.

Co faktycznie mierzy wskaźnik stosunku zasobów do przepływu (stock-to-flow)

Wskaźnik „stock-to-flow” (S2F) porównuje ilość aktywów już istniejących (zapas) z ilością nowej podaży dodawanej każdego roku (przepływ). Po podzieleniu pierwszej wartości przez drugą otrzymujemy liczbę lat przy obecnym tempie produkcji, która byłaby potrzebna do odtworzenia istniejącej podaży.



Wysoki wskaźnik S2F oznacza, że roczna nowa podaż stanowi jedynie niewielką część tego, co już istnieje — dlatego żaden zwykły boom produkcyjny nie jest w stanie zalać rynku. Ta inercja po stronie podaży sprawia, że aktywa o wysokim wskaźniku S2F były historycznie wykorzystywane do przechowywania wartości. Jest to miara „twardości podaży”, która — jak ujmują to analitycy crypto4me — odzwierciedla odporność danego aktywa na inflację, a nie jego wartość.

Najważniejsza liczba

Korzystając z najnowszych danych Światowej Rady Złota (WGC) oraz Amerykańskiej Służby Geologicznej (USGS): produkcja kopalń złota osiągnęła w 2025 r. rekordowy poziom około 3 672 ton przy zasobach naziemnych wynoszących około 216 265 ton — co daje wskaźnik S2F na poziomie około 59 lat.

Bitcoin, po „halvingu” w kwietniu 2024 r., wytwarza obecnie 3,125 monet na blok — około 164 250 rocznie — przy podaży w obiegu wynoszącej blisko 19,8 mln. Daje to wskaźnik S2F wynoszący około 120 lat, czyli nieco ponad dwukrotnie więcej niż w przypadku złota. Według tego wskaźnika, w tej chwili Bitcoin jest najtrudniejszym do inflacji spośród głównych aktywów monetarnych.

Jak trudno jest spowodować inflację poszczególnych aktywów i do czego służą?

Aktywa	S2F (lata)	Główna rola
Bitcoin	~120	wyłącznie walutowe (0% przemysłowe)
Złoto	~59	środek przechowywania wartości i biżuteria; ~15% przemysłowe
Srebro	poniżej 25	ponad połowa na cele przemysłowe (energia słoneczna, elektronika)
Grupa platynowa	poniżej 5	ponad 80% w przemyśle (katalizatory, wodór)
Pierwiastki ziem rzadkich	poniżej 2	w praktyce w 100% przemysłowe (magnesy, obrona)

Prawdziwa historia: rok 2024 był punktem zwrotnym

Dane o „dwukrotnie większym niedoborze” nie są faktem stałym — są wynikiem pojedynczego zdarzenia. Emisja bitcoina zmniejsza się o połowę mniej więcej co cztery lata, więc jego wskaźnik S2F podwaja się przy każdym halvingu, podczas gdy w przypadku złota pozostaje zasadniczo na stałym poziomie. Wystarczy zestawić te dwa wskaźniki, a pojawia się wyraźny wzór:

Wskaźnik stock-to-flow bitcoina podwaja się przy każdym halvingu; w przypadku złota pozostaje na stałym poziomie

Okres	Nagroda za blok	Bitcoin S2F	W porównaniu ze złotem (~59)
Przed halvingiem w 2024 r.	6,25 BTC	~60	mniej więcej tyle samo
Po halvingu w 2024 r. (dzisiaj)	3,125 BTC	~120	około 2×
Po halvingu w 2028 r. (prognozowane)	1,5625 BTC	~240	około 4×

Innymi słowy, halving w 2024 r. to moment, w którym trudność pozyskania bitcoina wzrosła z poziomu porównywalnego ze złotem do dwukrotności tego poziomu. Jeśli harmonogram się utrzyma, a produkcja złota pozostanie na poziomie zbliżonym do dzisiejszego, halving w 2028 r. spowoduje, że bitcoin będzie wart około czterokrotności złota. To jedyny obszar, w którym konstrukcja bitcoina zapewnia coś, czego nie może zapewnić żaden towar fizyczny: tempo podaży, które zawsze tylko spada, w terminie znanym z wieloletnim wyprzedzeniem.

Gdzie model S2F przestaje być użyteczny

Model S2F dobrze opisuje podaż. Z drugiej strony jest kiepską kryształową kulą:

– Nie przewiduje ceny. Popularny „model cenowy S2F”, który prognozował wartość bitcoina na podstawie tego wskaźnika, zawiódł po 2021 roku. Wysoka „twardość” może współistnieć ze spadającymi cenami. S2F wyjaśnia stronę podaży; popyt, płynność i nastroje rynkowe determinują cenę.

– Jest to migawka, a nie stała wartość. Należy podawać go wraz z datą. Przed kwietniem 2024 r. ten sam wskaźnik wskazywał, że bitcoin i złoto charakteryzowały się taką samą trudnością do inflacji.

– Model ten pomija popyt i zmienność. Aktyw, który trudno poddać inflacji, może i tak odnotować wahania rzędu 70% w ciągu roku. Niedobór nie oznacza stabilności. Dwa różne rodzaje pewności. Wskaźnik S2F złota opiera się na zgromadzonych przez tysiące lat, niemal niezniszczalnych zasobach. Wskaźnik bitcoina opiera się na algorytmie oraz około szesnastu latach społecznego konsensusu co do tego, że limit 21 milionów zostanie dotrzymany. Oba są silne; nie są jednak tym samym.

– Zagubione monety mają swoje dobre i złe strony. Szacuje się, że 3–4 miliony BTC prawdopodobnie przepadły na zawsze, co prawdopodobnie zwiększa efektywny deficyt — jednak dokładna liczba jest nieznana, więc traktujemy to jako zastrzeżenie, a nie główny argument.

W czym ta liczba nadal ma rację

Po odrzuceniu szumu medialnego model S2F oddaje jedną prawdziwą różnicę strukturalną. W przypadku każdego surowca fizycznego wysoka cena ostatecznie przyciąga kapitał, nowe kopalnie i większą podaż — to klasyczny cykl wzlotów i upadków w branży wydobywczej. Bitcoin całkowicie zrywa ten związek: gdy jego cena rośnie, pojawia się więcej konkurujących ze sobą górników, ale sieć po prostu podnosi poziom trudności, tak aby ta sama liczba monet była emitowana zgodnie z harmonogramem. Dodatkowe inwestycje przekładają się na bezpieczeństwo, a nie na nową podaż. Idealnie nieelastyczny harmonogram emisji, odporny na zmiany cen, jest jedyną rzeczą, którą model S2F słusznie docenia.

Słowo wyjaśnienia na temat ryzyka

Nie jest to sprawa jednostronna. Bitcoin ma rzeczywiste wady, które nabywca traktujący go jako środek przechowywania wartości powinien rozważyć: zmienność cen, energochłonność wydobycia, ryzyko utraty kluczy prywatnych oraz wciąż niejasną sytuację regulacyjną. Złoto i surowce przemysłowe mają swoje własne wady: koszty przechowywania i ubezpieczenia, ryzyko konfiskaty lub blokady podczas transportu oraz — w przypadku metali przemysłowych — ciągłe zagrożenie wyparciem z rynku i zastąpieniem. Niedobór jest jednym z czynników wpływających na decyzję o alokacji, a nie jedynym.

Wniosek

Czy bitcoin jest dwa razy rzadszy niż złoto? Według wskaźnika stock-to-flow, w 2025 r. – tak, w przybliżeniu. Jest to najtrudniejszy do inflacji główny aktywum monetarny według najczęściej cytowanego wskaźnika podaży, a to właśnie halving w 2024 r. zapewnił mu tę pozycję. Jednak „trudniejszy do inflacji” nie oznacza „wartościowszy” ani „bezpieczniejszy”. Rzetelny nagłówek jest węższy i, naszym zdaniem, bardziej interesujący: po raz pierwszy rzadkość aktywów jest określana przez arytmetykę, a nie geologię.

Źródła danych: World Gold Council (WGC) oraz U.S. Geological Survey (USGS), dane na rok 2025. Wartości wskaźnika stock-to-flow są przybliżone i zmieniają się przy każdym halvingu bitcoina. Niniejsza nota ma charakter wyłącznie analityczny i informacyjny i nie stanowi porady inwestycyjnej. Aktywa kryptowalutowe charakteryzują się dużą zmiennością i istnieje ryzyko utraty całej zainwestowanej kwoty.