Według jednego z najczęściej stosowanych wskaźników rzadkości podaży — wskaźnika stosunku zapasów do przepływu (S2F) — Bitcoin osiąga dziś wynik około dwukrotnie wyższy niż złoto. Nie oznacza to, że Bitcoin jest dwa razy bardziej wartościowy, dwa razy bezpieczniejszy ani że jego cena z pewnością wzrośnie. Wskaźnik ten po prostu opisuje, jak powoli powiększa się nowa podaż w stosunku do ilości już istniejącej.

Kluczowe pytanie nie brzmi zatem, który z aktywów jest „lepszy”, ale w jaki sposób różnią się ich struktury podaży.

Co mierzy wskaźnik stosunku zapasów do przepływu

Wskaźnik stock-to-flow porównuje istniejącą podaż aktywów — zapas (stock) — z ilością nowej podaży wytwarzanej każdego roku — przepływ (flow).

Wyższy wskaźnik S2F oznacza, że roczna nowa produkcja stanowi jedynie niewielką część istniejącej podaży. W tym sensie trudniej jest spowodować inflację tego aktywa poprzez dodatkową produkcję.

Według danych z 2025 r. pochodzących ze Światowej Rady Złota (World Gold Council) oraz Amerykańskiej Służby Geologicznej (U.S. Geological Survey) nad ziemią znajduje się około 216 265 ton złota, podczas gdy roczna produkcja kopalniana wynosi około 3 672 ton. Daje to złotu wskaźnik S2F wynoszący około 59 lat.

Po halvingu w kwietniu 2024 r. nagroda za blok Bitcoina spadła z 6,25 BTC do 3,125 BTC na blok. Przy obecnym tempie emisji powstaje około 164 250 nowych BTC rocznie przy podaży w obiegu wynoszącej około 19,8 mln BTC. Daje to Bitcoinowi wskaźnik S2F wynoszący około 120 lat — nieco ponad dwukrotnie więcej niż w przypadku złota.

Według tego konkretnego wskaźnika bitcoin jest obecnie trudniejszy do zinfacjonowania niż złoto.

Przełom w 2024 roku

Przed halvingiem w 2024 roku wskaźnik S2F bitcoina wynosił około 60, co plasowało go mniej więcej na poziomie złota. Halving zmniejszył emisję nowych bitcoinów o połowę, podnosząc wskaźnik S2F do około 120.

Emisja bitcoina przebiega zgodnie z ustalonym harmonogramem i jest zmniejszana mniej więcej co cztery lata.

*Prognoza oparta na założeniu, że harmonogram emisji bitcoina pozostanie niezmieniony, a produkcja złota utrzyma się na poziomie zbliżonym do obecnego.

Jeśli warunki te się utrzymają, następne halving może spowodować wzrost wskaźnika S2F bitcoina do poziomu około czterokrotnie wyższego niż w przypadku złota.

Istotną różnicą jest to, że produkcja złota może reagować na bodźce ekonomiczne. Wyższe ceny mogą zachęcać do inwestycji w poszukiwania, technologie wydobywcze i nowe moce produkcyjne.

Emisja bitcoina nie może reagować w ten sam sposób. Jeśli cena bitcoina wzrośnie i do sieci dołączy więcej górników, wzrośnie konkurencja i trudność wydobycia, ale z góry ustalona liczba nowych monet pozostanie zasadniczo niezmieniona. Dodatkowe inwestycje w wydobycie przyczyniają się zatem przede wszystkim do bezpieczeństwa sieci, a nie do zwiększenia podaży bitcoina.

Czego nie mówi nam wskaźnik S2F

Wskaźnik stosunku zasobów do przepływu (S2F) jest przydatny do opisywania podaży, ale ma istotne ograniczenia. Co najważniejsze, S2F nie pozwala przewidzieć ceny. Cena zależy od wielu innych czynników, w tym popytu, płynności, nastrojów inwestorów i ogólnych warunków rynkowych.

Wskaźnik S2F stanowi również raczej migawkę niż stałą cechę i nie mówi nic o zmienności. Aktywum może być trudne do inflacji, a mimo to doświadczać znacznych wahań cenowych.

Istnieje również istotna różnica w źródle rzadkości. Rzadkość złota wynika z warunków geologicznych, kosztów wydobycia oraz zgromadzonej przez tysiące lat podaży. Rzadkość bitcoina wynika z jego protokołu, algorytmicznego harmonogramu emisji oraz utrzymującego się konsensusu co do jego maksymalnej podaży wynoszącej 21 milionów monet.

Rzadkość nie eliminuje ryzyka

Wysokiego wskaźnika zapasów do przepływu nie należy mylić z niskim ryzykiem inwestycyjnym. Bitcoin wiąże się ze znacznym ryzykiem, w tym z dużą zmiennością cen, energochłonnością wydobycia, możliwością utraty dostępu do kluczy prywatnych oraz niepewnością regulacyjną. Złoto i inne surowce fizyczne mają swoje własne wady, w tym koszty przechowywania i ubezpieczenia, ryzyko związane z transportem oraz, szczególnie w przypadku metali przemysłowych, możliwość zmniejszenia przyszłego popytu w wyniku zmian technologicznych. Rzadkość jest zatem tylko jednym z czynników branych pod uwagę przy ocenie aktywów.

Wniosek

Czy zatem bitcoin jest dwa razy rzadszy niż złoto? Zgodnie ze wskaźnikiem stock-to-flow – w przybliżeniu tak.

Po halvingu w 2024 r. wskaźnik S2F bitcoina wzrósł do około 120, w porównaniu z około 59 dla złota.

Wniosek ten należy jednak traktować z pewną rezerwą. Wyższy wskaźnik S2F nie oznacza, że Bitcoin jest dwa razy bardziej wartościowy ani dwa razy bezpieczniejszy. Oznacza to, że w obecnych warunkach nowa podaż Bitcoina rośnie wolniej w stosunku do istniejącej podaży niż nowa podaż złota w stosunku do światowych zasobów złota.

Szersze rozróżnienie ma większe znaczenie: podczas gdy rzadkość surowców fizycznych jest ostatecznie determinowana przez geologię, ekonomię i moce produkcyjne, Bitcoin wprowadza aktywa monetarne, których harmonogram emisji jest z góry określony matematycznie.

Źródła danych: World Gold Council (WGC) oraz U.S. Geological Survey (USGS), dane na rok 2025. Wskaźniki stosunku zasobów do przepływu (stock-to-flow) są przybliżone i ulegają zmianie przy każdym halvingu bitcoina.

Niniejszy materiał ma charakter wyłącznie analityczny i informacyjny i nie stanowi porady inwestycyjnej. Aktywa kryptowalutowe charakteryzują się dużą zmiennością i istnieje ryzyko utraty całej zainwestowanej kwoty.

* Niniejszy artykuł stanowi skróconą wersję opracowania. Pełna analiza oraz dalsze szczegóły na ten temat są dostępne w rozszerzonej wersji artykułu.